Systemisch werk en innerlijk kind : het pad naar verbinding met jezelf en je moeder
- Caroline Van Ootegem

- 24 jan
- 4 minuten om te lezen
"The greater soul moves in only one direction,
and that is bring into union that which has been made separate."
(Bert Hellinger)
‘Ik had zo graag een moeder gehad die wat trotser op mij was. Zij hoorde elke andere moeder vol lof spreken over haar dochter of zoon. Terwijl ze zelf liever over iets anders begon te praten, dan… over mij. Ik vind dat zo jammer…’
Herken je dit?
Misschien stiekem, misschien minder stiekem, hebben we wensen over onze moeder die niet vervuld zijn. We voelen pijn of teleurstelling, of denken dat er iets "mis" was. Het is menselijk dat deze gevoelens opkomen.
Toch nodigt systemisch werk uit om hier op een andere manier naar te kijken.
Jouw familiesysteem vormt wie je bent, al vanaf je geboorte.
Zoals Bert Hellinger, grondlegger van het systemisch werk, zei : "Waar begint ons succes? Het begint bij onze moeder." Voor sommigen kan dit een uitnodiging zijn om de invloed van vroege ervaringen te onderzoeken, zonder dat dit een oordeel is over ouders of hoe liefdevol ze waren.
Onze moeder schonk ons het leven. Wij zijn gevormd uit haar, onze vader en onze voorouders. Of we ze nu kennen of niet, of ze aanwezig zijn in ons leven of niet: via deze lijn wordt niet alleen het leven doorgegeven, maar ook alles wat ervaren en geweten is door de mensen vóór ons. Het lichaam weet dit, zelfs als het hoofd het nog niet helemaal kan bevatten.
Wanneer we met mildheid en liefde naar deze lijn kunnen kijken, groeit ook ons gevoel van een ‘succesvol leven’. Het betekent dat we, ook van de minder prettige kanten van onze ouders of voorouders, kunnen zeggen: het is wat het is. Door deze delen te 'nemen' of aanvaarden, kunnen we ook de corresponderende delen in onszelf 'nemen' of aanvaarden. Alle delen. Zelfs de stukken die we liever zouden wegstoppen. Want laten we eerlijk zijn: een leven leiden waarin je jezelf moet onderdrukken, kost ongelooflijk veel energie.

Het verschil tussen 'nemen' en goedkeuren
Aanvaarden betekent niet dat je alles goedkeurt.
Het betekent mildheid.
Het betekent zachtjes zeggen: ‘het is wat het is’.
Merk eens op wat dit doet in je lichaam.
Voelt het lichter?
Rustiger?
Ruimer?
Het 'nemen' van de moeder – hoe bijzonder dat ook klinkt – is een actief proces. Het betekent haar aanvaarden als bron van het leven, zonder oordeel over haar tekortkomingen. Geloven dat ze je het maximale heeft gegeven wat ze kon geven. Wanneer jij jouw moeder op haar plek zet, komt er een stroom van vitale levensenergie op gang. Je kunt dan eindelijk het leven nemen, volledig en met alles wat het biedt.

Het innerlijk kind en de onderbroken uitreiking
Soms merken we dat bepaalde emoties of patronen in ons leven verbonden zijn met onze vroege ervaringen. Systemisch werk kan helpen deze bewegingen te zien en ruimte te maken voor heling, zodat jij meer vrijheid en verbinding met jezelf ervaart. In systemisch werk spreken we over de ‘onderbroken uitreiking naar de moeder’. Het kind reikt uit naar de moeder of een andere belangrijke volwassene, en soms blijft het antwoord uit.
Deze onderbroken beweging kan diepe emoties oproepen: pijn, afwijzing, wanhoop, moedeloosheid, verdriet, soms zelfs boosheid of haat. Deze gevoelens leggen zich over de oorspronkelijke liefde voor die persoon.
In de cruciale jaren van het leven is een kind afhankelijk van volwassenen om te overleven – fysiek, mentaal, emotioneel, spiritueel en energetisch. Wanneer de liefdevolle respons uitblijft, voelt het kind zich afgewezen. Het concludeert: er is iets mis met mij, ik kan deze beweging niet voltooien. Vanuit deze ervaring ontwikkelen we strategieën en mechanismen om te overleven.
Vaak liggen de oorsprong van deze patronen bij onze voorouders. Omdat het familiesysteem ons leven diep beïnvloedt, kunnen we soms lang op zoek zijn naar antwoorden op persoonlijke vragen of thema’s.

Ruimte maken voor emoties
Herken je jezelf hierin? Het is belangrijk om de opgeslagen emoties die nog in je lichaam aanwezig zijn, ruimte te geven. Lichaamsgericht en energetisch werk kan hierin diepe steun bieden.
Paarden kunnen hierin een bijzondere rol spelen. Ze bieden een veilige bedding waar jij – en jouw lichaam – volledig gehoord, gezien en gedragen wordt.
Via energetisch proceswerk kan de uitreiking naar je moeder (dit hoeft niet je fysieke moeder te zijn) hersteld of herverbonden worden. Het proces is subtiel en verloopt vaak niet lineair. Het vraagt dat je je ouders 'neemt' zoals ze zijn en dat je leert de uitreikende beweging af te maken. Zo kan een diepe verbinding ontstaan, waarbij lichaam, hart en ziel in balans komen.

Vanuit mijn praktijk voor bewustzijnsontwikkeling, CARO, begeleid ik je op jouw pad naar een leven afgestemd op jouw innerlijke kracht en wijsheid – het pad van jouw ziel. In een familieopstelling wordt zichtbaar wat onder de oppervlakte leeft. Zo kom je in contact met onbewuste patronen en dynamieken, vaak met als resultaat meer levensenergie en nieuwe keuzemogelijkheden.
Ik nodig je uit om even stil te staan bij wat deze woorden in jou losmaken.
Welke gevoelens, herinneringen of inzichten worden zichtbaar?
Misschien wil je erover nadenken, misschien gewoon voelen.
En misschien wil je het delen – met jezelf, een ander, of hier – zodat de beweging die is aangeraakt zich zachtjes kan verdiepen.
Welkom, Caroline!




Opmerkingen